توجه: برای خواندن مطالب تازه می توانید به وبلاگ جدید من به زبان فارسی که از روز اول ماه اوت به نشانی زیر راه می افتد، مراجعه کنید:

http://rassfarsi.wordpress.com

نشانی وبلاگ اسپانیایی من تغییری نکرده و همان است که بود. یعنی :

http://rasspedram.wordpress.com

سایتی که اکنون در آن هستید؛ در ایران مسدود شده است و دسترسی به آن در ایران امکان ندارد و از ملا جماعت هم جز این نمی شد انتظار دیگری داشت (به درک که فیلتر کرده باشند) قابل دسترس و یا غیر قابل دسترس بودن سایت من در ایران هیچگونه تاثیری به حال من ندارد. این جا سایت دارالترجمه رسمی من در اسپانیا است و کسی از ایران برای ترجمه به من مراجعه نمی کند. حتی چند سال پیش که خاتمی به اسپانیا آمده بود؛ گفتم اگر به من ملیون ها هم بدهند مطالب چنین آدم هایی را من ترجمه نمی کنم  و لو مرا به خاطر عدم اجرای دستور اداری جریمه کنند. من سایت دیگری برای دارالترجمه اسپانیایی ام دارم که نشانی آن عبارت است از:

http://www.traductorpersa.com  

پس از انتشار آخرین یادداشت من در این صفحه، مسافرتی بیست روزه به جنوب فرانسه برایم پیش آمد. در این مسافرت بود که از طریق دوستی از خبر درگذشت استاد بزرگوار پروفسور عزت الله نگهبان آگاه شدم. البته قبلاً شنبده بودم که استاد در سال های پایانی زندگی به بیماری آلزایمر (فراموشی) دچار شده بود ولی از مرگ او خبر نداشتم. آن بزرگوار در طول زندگانی پربارش اهل  قیل و قال نبود و صد دریغ که مرگش هم بازتابی در رسانه ها نداشت.

  بار دیگر با سپاس فراوان از کسانی که به بخش فارسی این سایت لینک داده اند؛ باید برخلاف میل باطنی ام به اطلاع برسانم که با شروع سال تحصیلی پرداختن به این بخش، دیر به دیر صورت خواهد گرفت. چون طراحی وب سایت و گنجاندن متن در آن به زبان فارسی وقت زیادی می گیرد و به سادگی وب سایت های لاتین نیست. متاسفانه با شروع کلاس ها و کار تدریس و ترجمه فرصتی اضافی برای پرداختن به این گونه کار ها باقی نمی ماند. ولی به هر حال نهایت سعی خودم را خواهم کرد تا دست کم در روز های پایانی هفته مطلبی به فارسی بنویسم و پس از انتشار در این جا قرار بدهم.

این عکس را زنده یاد دکتر پرویز ورجاوند از ما گرفت. ایستاده از راست به چپ: دکتر مستوفی، دکتر آذرنوش (که در آن موقع دانشجوی فوق لیسانس بود و چند ماه پیش به طور ناگهانی از این دنیا رفت)، پروفسور عزت الله نگهبان (دوربین به دست که او هم در فراموشی به خاموشی گرایید). نفر سوم از دست چپ (با عینک) دکتر ملک زاده، دکتر همایون و من در دست چپ دکتر همایون. در ردیف جلو (با عینک دودی) استاد کابلی دیده می شود که اکنون از چهره های برجسته باستان شناسی ایران هستند.

در آن روزگاران دختر و پسر با هم مسافرت می کردند.   

با گروهي از آخرين دانشجويانم پيش ازعزيمت از ايران

با گروهي از دانش آموزان ارمني سال آخر دبيرستان دخترانه همايون (تهران)

کسي تَصَوّر نمی کرد که روزی آخوند های مرتجع آن ها را هم مجبور کنند تا سرشان را با تکه پارچه ای بپوشانند

با يکی از همکاران و تني چند از آخرين دانشجويانم در مادريد